Onze wandelende takken Sjakie en Pluisje zijn deze ochtend weer aan nieuw voedsel toe. Onderweg naar school heb ik daarom een tak afgeknipt van een Amerikaanse eik en eentje van een Hollandse eik. (Ik ga er tenminste van uit dat ik die twee soorten te pakken heb, die Hollandse kan ook een Wintereik zijn, maar ach…winter en Holland zijn ongeveer hetzelfde 🙂
Mocht iemand op de foto’s zien dat het een andere eiksoort is, laat het me weten.)
2014-08-27 08.50.00De bak met wandelende takken staat middenin de kring en we zitten er gezellig omheen. De takjes zijn verdord en het water in de pot staat erg laag, dus we bespreken eerst wat ermee aan de hand is.
‘Er moet meer water in,’ weten de kleuters. ‘Maar ook nieuwe takken, want als het dood is wordt het niet meer levend.’ Ik haal het potje met dorre takken, waar Sjakie en Pluis aan hangen, uit de bak en zet het in de kring. Onze twee vriendjes blijven netjes zitten en dat geeft me de kans om ze goed aan alle kinderen te laten zien. De nieuwe kleuters vinden het een beetje spannend, de oude garde kijkt vooral op van het feit dat de wandelende takken zo enorm gegroeid zijn. ‘Eerst waren ze zó’, vertelt een van de kinderen terwijl ze haar duim en wijsvinger twee centimeter uit elkaar houdt, ‘en nu zijn ze al zó groot!’
2014-08-27 08.49.40
Sjakie zit op het potje en Pluisje zit…uhm…op Sjakie. Het is gezellig, denk ik 🙂
2014-08-27 08.49.48
Terwijl Sjaak en Pluis zich samen goed schijnen te vermaken, gooi ik alle drolletjes weg.
Daarna bespreken we de twee soorten eikentakken die ik heb meegebracht. De kleuters hebben meteen door dat de ene spitse punten heeft en de andere meer rond van vorm is. De Amerikaanse eik laat al sporen van de herfst zien, want daar zitten al wat rode hoekjes aan! ‘Dan worden de blaadjes rood en oranje. Of geel. En bruin. Dan is het herfst.’ Ik pluk van elke soort een blaadje af en geef dat door, zodat de kinderen eraan kunnen voelen en ruiken. Ze vinden de Amerikaanse eik leuker, want de blaadjes zijn gladder, ‘ze lijken op een vlinder’ en hebben meer kleurnuances.
Als iedereen alles goed heeft bekeken, leggen we de bladeren te drogen tussen twee boeken.
2014-08-27 09.01.08
Intussen zijn de wandelende takken weer in een schone bak teruggezet en is het voor ons tijd om naar buiten te gaan. Voordat we gaan spelen op het schoolplein neem ik de groep mee op mini-excursie: in de straat tegenover de school staat een hele rij eikenbomen! Dus daar gaan we, op weg om de eik te ontmoeten. Ik heb de gewoonte om vaak met mijn groep de wijk in te gaan en dit is een mooie gelegenheid om dat vast een beetje te oefenen. De volgende keer kunnen we dan een stukje verder weg gaan.
Aangekomen bij een mooie eik gaan we er omheen staan en worden de blaadjes en takken voorzichtig omlaag gehouden, zodat alle kinderen erbij kunnen.
2014-08-27 09.18.07
2014-08-27 09.18.09
Niemand trekt een blad van de boom of breekt een tak af, er wordt heel voorzichtig met de boom omgegaan. Een van de kleintjes geeft de boom stiekem een kusje. ‘Bomen zijn lief.’
En zo is dat.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Post Navigation