Donderdagmiddag op de planning: met de hele meute naar het bos. Niet zomaar voor een wandeling deze keer, maar voor onderzoek. De kleuters hebben een zaklamp van thuis meegenomen, waarmee ze in de ochtend al een heel avontuur hebben beleefd in het kader van ons thema ‘licht‘. Nu mogen de lampen mee naar het bos zodat we de donkere holletjes kunnen inspecteren.
Voor we daadwerkelijk kunnen vertrekken vindt er eerst een grote plaspauze plaats. Kleuters die moeten plassen terwijl je middenin een bos staat, dat wil je niet. Dus we bezetten alle toiletten op onze verdieping en de enkeling die niet naar de wc wil gaan krijgt van een andere kleuter fijntjes te horen dat dát dus niet kan: ‘Je moet gewoon even gaan, en dan heel hard proberen. Want misschien wil je plasje er later toch ineens uit en dan sta je daar. Kom. Naar de wc.’

Na de sanitaire stop is het tijd voor Het Aantrekken Van De Laarzen. Vrijwel alle kleuters hebben een paar laarzen op school staan, omdat hun juf regelmatig met hen de blubber in gaat. En hoewel alle ouders het okee vinden als hun kind een keer met vuile, natte schoenen van school komt, is het toch beter voor mijn gemoedsrust als er rubberlaarzen onder de modder zitten in plaats van Uggs.
Zelf maak ik een fashion statement in mijn blauwe regenlaarzen met roze bloemetjes, tot grote bewondering van een groepje meisjes. De juf heeft stijl. De vormloze paarse jas (geschikt voor het surveilleren bij alle winterse weertypes en met ruimte voor drie truien eronder, dankuwel) en mijn groene spijkerbroek, bijna tot aan de knieën opgerold, maken het geheel tot een creatie waar Victor en Rolf trots op zouden zijn.

Daar gaan we dan, op naar het stukje bos achter de school. Wat een luxe is het toch dat we daar gewoon naartoe kunnen lopen!
Onderweg komen we langs een grote modderplas, waar al gauw de hele klas middenin staat. Drie kleuters komen vast te zitten in de modder en terwijl ik ze eruit trek (hopend en biddend dat de laarzen aan hun voeten blijven zitten) zak ik zelf tot mijn enkels in het slijk 🙂
2013-12-12 12.57.44
In het bos geef ik de kleuters aan in welk gebied ze mogen rondwandelen en leg ik nogmaals uit wat de bedoeling is van ons bezoek. Geen blaadjes en takken verzamelen deze keer, maar het zoeken van donkere holletjes, misschien een kaboutertje laten schrikken, met je lamp door een blad schijnen…alles wat je maar met het licht van je lamp kunt doen.
2013-12-12 13.13.102013-12-12 13.16.212013-12-12 13.22.19‘Deze is net een huiskamertje! ik zag de kabouter net wegrennen, die schrok van mijn licht,’ komt een kleuter vertellen. De blije gezichten, enthousiaste uitroepen en zeer geconcentreerde kleuters…het is onbetaalbaar. We leren over de nerven van een blad, die je goed kunt zien als je er met een lamp doorheen schijnt. Er worden diepe en ondiepe holtes ontdekt, paddenstoelen gevonden en insecten bekeken.
Na een tijd vertrekken we weer uit het bos.
En daar is de modderplas ook weer.
Ik verklaar dat we deze keer niet in de diepe modder gaan, omdat je dan vast komt te zitten. De kleuters beloven plechtig om er bij uit de buurt te blijven. ‘Mogen we dan wel in het water?’
‘Tuurlijk,’ flap ik er uit voor ik er erg in heb. Oh nee, wat doe ik nou? Weten zij veel waar de modder diep is!
‘Juf? Ik zit vahaaaast!’
Here we go again.

Weer terug op school zien de laarzen er zó uit:
2013-12-12 13.58.25Uitgeput ploffen de kinderen neer in het midden van de klas.
Koude voeten, modderlaarzen…maar wát een ervaring!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Post Navigation