We zitten in de kring over het weer te praten. Het is de kleuters opgevallen dat het buiten helemaal wit is. Sommige kinderen zijn er van overtuigd dat het gesneeuwd heeft, anderen weten te vertellen dat het alleen gevroren heeft. ‘Dat heeft dezelfde kleur maar het is anders.’

Het houdt de gemoederen nogal bezig, al dat wit rondom de school.
We besluiten daarom het rooster om te gooien en het veld op te gaan om de ijskristallen van dichtbij te bekijken. Een mooie taak voor mijn onderzoeksploeg.
Gelukkig heeft een behoorlijk aantal kleuters intussen een paar laarzen en extra sokken op school staan zodat alle gewone schoenen zoveel mogelijk droog kunnen blijven.
Even een schoenen/laarzenwisseltruc en we zijn op weg! Zonder extra begeleiding overigens, alleen de kleuters en ik. We zijn dat intussen gewend, want we gaan erg vaak naar buiten om nieuwe dingen te leren.
2013-12-11 09.17.05
De kinderen merken meteen dat de grond harder is dan de vorige keer dat we er waren en dat ‘de blaadjes kraken’ onder onze voeten. Vol enthousiasme rennen de kleuters heen en weer door het winterlandschap. We genieten van de schittering van de opgaande zon op het ijs en kijken toe hoe de zon steeds hoger klimt. Het onderzoeksteam loopt vrij rond over het veld, zolang ze mij nog kunnen zien is het in orde. Ze letten ook goed op elkaar en als iemand te ver weg dreigt te lopen wordt hij snel weer bij de groep gehaald.
2013-12-11 09.25.21
We vallen van de ene verwondering in de andere. ‘Het lijkt wel een bos voor kabouters,’ vindt één van de kleuters. ‘Die planten zijn net bomen, maar dan heel klein.’ De kinderen blazen op de grassprieten en ontdekken dat het gras zo weer groen wordt. Naar aanleiding daarvan praten we over vriezen en dooien, en wat er gebeurt met ijs als je het warm maakt.2013-12-11 09.16.29
Het is net een kerstboom!

2013-12-11 09.21.57
Er worden sporen gevonden (van een tijger? een leeuw?) en de wintersafari gaat verder, de pootafdrukken volgend.
Uiteindelijk belanden we met de hele groep in de sloot. Er zat gelukkig geen water meer in 🙂 behalve een klein bevroren plasje waarvan een paar kinderen aan den lijve ondervinden dat het glad is.
Is dit dezelfde plek waar we aan het begin van het jaar de eenden nog gevoerd hebben? Dat is een gek idee!
2013-12-11 09.30.10
Al onderzoekende lopen we van de ene plek naar de andere, dwars over het veld en weer terug.
De speelwerktijd schiet erbij in, want de kleuters krijgen geen genoeg van deze witte wereld en ze zien steeds weer een nieuw plantje, stuk hout, ijs of een verdwaald kamillebloemetje waar de hele klas bij geroepen wordt. Sommige planten lijken wel kerststerren met witte randjes en de kinderen zijn verrukt over alle prachtige vormen. ‘Dat heeft de bevries wel mooi gemaakt!’
Dat heeft ‘íe zeker. Er hoefde geen kind naar het toilet. Dat is een goede graadmeter voor het succes van een activiteit 😉

Na bijna een uur op het veld rollen we met rode wangen, glimmende ogen en koude tenen de school weer in. Als de dag verder gaat zien we dat het veld rondom de school weer groen wordt door de warmte van de zon en zo loopt deze leersituatie door tot ver in de ochtend.
Een betere manier om de seizoenen en het weer te ervaren is er niet 🙂
Ga je mee naar buiten?

 

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Post Navigation