Vandaag komen de kinderen binnen en staat de livestream van het ruimtestation ISS op het digibord. Een fantastische blik op onze aarde vanuit de ruimte.
Niet alle kleuters zien meteen wat het is, maar als dat eenmaal duidelijk is maakt het toch behoorlijk wat indruk. Je kunt die livestream de hele dag door bekijken en ook op YouTube zijn er talloze video’s van ISS te vinden.
Er komen meteen een heleboel vragen los en dat is ook precies de bedoeling 🙂 Ik maak een rondje langs alle kinderen en ze komen met heel wat doordachte vragen. Je kunt ze zien op het overzicht hieronder. Excuse the handwriting, het valt niet mee om op een A3 te schrijven terwijl je het op je schoot hebt liggen.

Dit overzicht hangen we op de muur, naast een aantal foto’s van de aarde, de zon, de maan – met de maanfasen- en de planeten. Ook de woorden staan er bij. In de komende weken hangen we alle informatie die we vinden daar ook bij, zodat er een hele datamuur ontstaat. Zo wordt alles gecategoriseerd en krijg je uiteindelijk een soort grote mindmap.

Vervolgens vraagt iemand of we in de huishoek een raket kunnen maken. ‘Tuurlijk!’ roep ik enthousiast, terwijl ik lichtelijk in paniek bedenk dat ik nergens iets heb waarmee ik een grote raket kan bouwen. Dan maar eentje zonder muren, dat lossen we later wel op.

Er moeten in elk geval knopjes in de raket. Daarvoor trek ik een oud toetsenbord uit de kast. Ergens anders vind ik een rol aluminiumfolie en een stuk hout en dat wordt, samen met de doos vol doppen, de basis van het controlepaneel. Aan de slag! De kinderen plakken de folie goed vast en kiezen een aantal geschikte doppen uit die dienst kunnen doen als knoppen en druktoetsen.

Zij leggen alle onderdelen op de juiste plaats en na schooltijd plak ik de doppen vast met behulp van een lijmpistool. Een paar iconen er op en klaar is kees. Onze muurloze raket krijgt al aardig vorm:

Hier zie je de cockpit van de raket. De twee ruimtepakken kreeg ik van mijn moeder <3. De twee stuurwielen – bij gebrek aan stuurhendels of iets dergelijks-  zijn gemaakt van een constructiemateriaal genaamd ‘ingenieur’ dat ik heb vastgebonden op een Ikeawasmand. Het controlepaneel wordt aan de onderkant beschermd tegen omvallen door twee wasknijpers die in de wasmand geklemd zitten.  En natuurlijk staat er een oven in de raket. Een astronaut moet ook eten.

Ook maak ik twee zuurstoftanks van schoendozen, wol, zilverfolie en toetjesbekers. Deze kunnen als rugzakken worden gedragen:

Omdat er in de ruimte ook experimenten moeten worden gedaan is er een kleine onderzoekstafel in de raket. Om te beginnen hebben we ruimtehandschoenen, vergrootglazen, een weegschaal en twee zakjes met ruimteslijm. In een daarvan zit zelfs een ruimteworm. Brrr.
Die zakjes heb ik met het lijmpistool extra verzegeld, want je wilt niet hebben dat het ruimteslijm door de klas gaat zwerven. (Al zal het wel lekker ruiken, want er zit badschuim in ;-))

De capsule wordt al gauw in gebruik genomen en de eerste astronauten gaan op missie:

Tijdens de lunch bekijken we beelden die gemaakt zijn door ruimtetelescoop Hubble. Er zit een prettig muziekje onder en de kinderen zitten ademloos te kijken. Hubble heeft zelfs een eigen YouTubekanaal.

Naar aanleiding van satellietbeelden van de aarde ontdekken we dat je vanuit de ruimte vooral het water, het land en de wolken kunt zien en welke kleuren er het meest opvallen. Deze informatie gebruiken we om schilderijen van de aarde te maken. Ik teken deze keer zelf een grote cirkel voor, de kinderen doen de rest. De schilderen eerst de achtergrond (het begrip achtergrond komt regelmatig terug in onze lessen beeldende vorming dus daarmee zijn mijn kleuters al bekend) en plakken er sterren op. Daarna halen we de kleuren die we nodig hebben en gaan we, met een grote foto van de aarde als referentie op het digibord, aan de slag. Deze twee voorbeelden zijn van jongste kleuters:

 We besteden de hele dag aan het leren over de maan. Die staat intussen al vrolijk aan de hemel, zomaar midden op de dag:

We bekijken video’s van schooltv (klik op de link voor een playlist van acht filmpjes) die eigenlijk voor oudere kinderen zijn. Ik zet ze tussendoor stil en vat de informatie samen of leg wat zaken extra uit. Onderstaande foto van Neil Armstrong op de maan maakte veel indruk. Een kleuter herkent de Amerikaanse vlag en trekt zelf de conclusie dat deze astronaut dus een Amerikaan moet zijn. De achternaam Armstrong zorgt voor wat hilariteit als een van de kinderen het verstaat als Armstront.

Neil Armstront, pleased to meet you.

Onze zoektocht over de maan gaat verder. We leren wat een krater is en hoe er zoveel kraters in de maan zijn gekomen, dat de maan een cyclus heeft (‘Hè? Heeft de maan ziektes!?’) en dat je er alleen met een raket kan komen. Ik plak twee vellen zwart papier aan elkaar, trek er een grote cirkel op en teken daarboven zeven kleinere cirkels waarop we de maancyclus kunnen aangeven.
We mengen witte verf met bloem om iets meer structuur te krijgen en drie enthousiaste kereltjes schilderen de hele maan vol:

Er worden kraters in gestempeld met toiletrollen en een waterfles:

Tenslotte schrijf ik er alles bij wat we hebben geleerd tot nu toe en een van de kleuters schrijft ‘de maan’ er op. (Klik op de foto voor een vergroting.)

4 Thoughts on “Thema ‘de ruimte’

  1. Hella on 20 februari 2018 at 20:05 said:

    Wat geweldig! We starten na de voorjaarsvakantie met dit thema. We zijn fan van je sinds Wouter Kabouter. (Zo’n beetje het enige echte goede thema van de Kleuteruniversiteit, sorry hoor)
    We gaan je zeker volgen.
    Eerst vakantie en dan er tegenaan. OP NAAR DE MAAN!

  2. Wilma on 20 februari 2018 at 20:14 said:

    Ziet er super uit Henrike! Goed gedaan! Zwaai je wel naar ons als jullie een rondje in je raket doen??

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Post Navigation