Mijn creatieve collega Angreth heeft vaak goede ideeën en is dan ook de bedenker van deze activiteit. Jullie kennen haar vast nog wel van het verhaal over de Bosfee 😉
Zo zag ik vorig jaar in haar groep verschillende bladzijden uit een oud sprookjesboek hangen, waarbij de kinderen zelf een verhaaltje hadden bedacht.
Toen mijn moeder laatst met een prachtig boek over feeën aan kwam zetten heb ik Angreth’s idee meteen in mijn eigen klas uitgevoerd.

Je hebt nodig:
– Een sprookjesboek of ander boek met grote illustraties, liefst illustraties zonder tekst
– Een kopieerapparaat
– Een hoopje enthousiaste kleuters
– Een kladblok, pen, wat geduld
en je moet heel snel kunnen schrijven (of gewoon meetypen als je dat goed kunt)

Eerst heb ik een aantal bladzijden uit het boek in kleur gekopieerd. Ik heb gekozen voor verschillende soorten illustraties, sommige zijn heel druk en vol, anderen juist rustig met weinig details.
Dan ga ik met een groepje kinderen apart zitten (lang leve de zelfstandigheid van de kleuter, want de rest van de groep werkte fijn zonder mij door) en heb ik de opdracht uitgelegd.
Ik laat de illustraties één voor één zien en vertel dat de verhalen die bij de tekeningen horen weggetoverd zijn. Kunnen wij weer nieuwe maken? Maar natuurlijk 🙂
We bespreken globaal wat er op de platen te zien is en ik laat de kleuters vrij in hun opmerkingen. Sommigen benoemen wat ze zien, anderen juist wat ze denken dat er op de afbeelding aan de hand is. Zo heeft elk kind zijn eigen aanpak en vullen ze elkaar feilloos aan.

Na deze inleiding kiezen ze allemaal een tekening die hen aanspreekt en gaan ermee op een rustig plekje zitten om hun verhaal te bedenken. Een paar kinderen gaan in tweetallen, anderen zitten liever even alleen, maar overal wordt hard nagedacht en overlegd.
Ik roep de kinderen om beurten bij me en dan vertellen ze hun verhaal aan mij terwijl ik het zo snel mogelijk en letterlijk opschrijf. Het verbaast me wederom hoe creatief de kleuters zijn en hoe ze hun eigen opvattingen over een afbeelding kunnen vormen. Bij twee identieke illustraties komen twee verschillende verhalen naar voren:
2015-02-25 17.03.20 2015-02-25 17.03.05Bovenaan een gebeurtenis met een dood vogeltje waar twee verdrietige kabouters bij geknield zitten. Dit kind heeft tevens oog voor de zonnestralen die door de bomen schijnen, wat ik dan weer een mooi detail vind.
Hierboven ziet een kleuter twee ‘oude opa’s’ waarvan er eentje zijn schoen kwijt is. Hij vindt dat de andere opa hem dan maar naar huis moet tillen. Opa heeft daar helemaal geen zin in, want hij wordt te oud voor die onzin.

Ook bij onderstaande tekening, een hele volle waarin van alles gebeurt (hoewel we niet precies weten wat) kun je verschillende verhalen bedenken:
2015-02-25 17.02.58 2015-02-25 17.02.21Helemaal boven vertelt een kind over de installatie waarmee de kabouters water maken met bloemen, vermoedelijk door ze te persen of zoiets. Het is hem opgevallen dat er niet zoveel bloemen meer over zijn, dus die moeten haast wel in die machine gegaan zijn. Hij vermoedt dat de kabouters de bloemblaadjes in de grote fles hebben gedaan en dat daarvan water is gemaakt.
Rechts orakelt een kleuter over dat bedieningspaneel met de knoppen. Ze legt een link met de digitale middelen van tegenwoordig: ‘Hij klikt ergens op’. Die ene in de schommelstoel heeft al ergens op geklikt, want die zit al lekker te lurken.
Ze besluit dat de twee kabouters linksboven verstoppertje aan het spelen zijn, dus de rest heeft daar ook aan meegedaan maar neemt nu even pauze. Ze verzint ter plekke het woord ‘dorstdrinkers’ en vindt zichzelf daarmee hilarisch 🙂 Deze dame ontdekt steeds meer details en weeft zo alle stukjes tot een groot verhaal.

Oudste en jongste kleuters, stuk voor stuk verzinnen ze een verhaal bij de tekening. Soms met hulp, maar meestal helemaal zelf. Als de verhaaltjeskraan eenmaal open gaat is er geen houden meer aan. Ze zien mijn notities groeien en vergelijken wie het langste verhaal heeft. Welke woordjes kunnen ze al lezen? Waar staat hun naam?
Het ene kind verwoordt puntsgewijs wat er daadwerkelijk op de illustratie te zien is, een ander beschrijft wat er gebeurd zou kunnen zijn, wat de gedachten van de personages zijn en waarom bepaalde situaties zijn zoals ze zijn.
Twee kinderen raken niet uitverteld en willen er de volgende dag nog mee verder gaan. Al pratende wordt hun verhaal steeds langer en ze vinden het geweldig dat ik het allemaal opschrijf.

Kleuters die al klaar zijn schuiven aan bij klasgenoten die nog aan het nadenken zijn en geven suggesties als dat nodig is. Taalontwikkeling, technisch inzicht (vooral bij die kabouterdrankautomaat en bij afbeeldingen van vliegende objecten), samenwerken, overleggen en je fantasie de vrije loop mogen laten.
Dit is een activiteit met een gouden randje!
2015-02-25 17.02.03

One Thought on “De Verloren Verhaaltjes

  1. Hoi Henrike,
    Wat leuk! Ik heb dit een paar jaar geleden met mijn eigen kinderen gedaan en daar kwamen ook fantastische verhalen uit. Maar wat geweldig dat je dit met je kleuters in de klas doet! Zo krijg je verschillende verhalen bij hetzelfde beeld. Je brengt me weer op nieuwe ideeën. Ik volg je graag!
    Groetjes, ilka

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Post Navigation