Volgende week beginnen we met een nieuw thema en dat is altijd weer leuk!
Ik had in de eerste instantie bedacht dat het over een bosheks moest gaan die in het bos achter onze school woont. Maar toen ik me vorige week heel casual liet ontvallen dat er misschien wel een heks in het bos woont, brak er toch een soort paniek uit. Ik riep nog: ‘Een lieve heks, het is een LIEVE heks!’ Had geen nut. Ik en mijn grote mond.
Er werd collectief besloten dat ze dat bos dus nooit meer ingingen als daar een heks woont.
Het hield de gemoederen nogal bezig, als het ware.

Als ik aankondig dat we deze middag naar het bos gaan is de vraag meteen of er een heks woont wantdathadjijgezegd. ‘Ik heb dat verkeerd begrepen,’ geef ik tot mijn grote schaamte toe.
‘Het was helemaal geen heks. Dom van mij. Het is een fee en zij woont in het bos, zodat ze voor de planten en de dieren kan zorgen. Een Bosfee. Dat is het.’
‘Hoe ziet ze er dan uit?’ Het wantrouwen is nog niet helemaal verdwenen.
‘Ze heeft roze haren, met glitters er in. En ze heeft grote vleugels, net als een vlinder.’ Kijk. Daar kunnen ze wat mee.
‘Kan ze dan ook toveren? In welk huisje woont ze dan? Kunnen we haar zien?’
Ik beloof dat we samen het bos in gaan om haar huis te zoeken en dat we heel misschien de fee zelf nog tegenkomen. Als ik de kleuters er van overtuigd heb dat het echt een fijn schepsel is, die fee, ja ze kan vast toveren en nee ze tovert geen nare dingen, dan willen ze wel met me mee.

Onderweg naar het bos stampen we eerst in vrijwel elke plas die we tegenkomen. De spanning moet er toch uit en de kinderen hebben allemaal oude kleren aangekregen van hun ouders (bedankt, lieve papa’s en mama’s!) dus vies worden is geen probleem. We zingen ook meteen alle vieze liedjes die we kennen: ‘het scheetjeslied’,  ‘het snotjeslied’, ‘ik heb poep aan de wielen van de trein gesmeerd’ en andere klassiekers.

Eenmaal in het bos aangekomen loop ik met een groepje dappere bikkels iets dieper het bos in, terwijl de andere kleuters aan de bosrand spelen met mijn stagiaire.
We komen al snel bij een interessante stellage die wel erg veel op een boshut lijkt:
2015-01-27 13.30.14Voor het gemak vergeten we dat we dit een paar weken geleden zelf gebouwd hebben toen we met een aantal ouders op deze plek waren 😉
De hut is stuk en dus begint een groepje meteen met de reparatiewerkzaamheden. Pal naast de overblijfselen van de hut vinden we twee andere curieuze bouwsels. Op de foto kun je het niet heel goed zien, maar het zijn takkenhopen met bladeren ertussen. Een soort houten takblaadjesiglo.
2015-01-27 13.31.449Dit moet het zijn. Het Elfendorp! Elf, fee…voor de kleuters is het allemaal hetzelfde. Ze gaan meteen op zoek naar de ingang:
2015-01-27 13.31.4Ha, daar zit een gat. Even naar binnen loeren. ‘Fee! Ben je thuis?’ Geen antwoord. Maar wacht eens even…beweegt daar iets? Hm…
Intussen is er aan de andere kant ook een ingang ontdekt. 2015-01-27 13.34.51‘Dit is de ingang,’ constateert er eentje, ‘jullie hebben daar de achterdeur. Kijk maar.’
Ze worden het onderling eens en nu kijken er twee ploegjes kinderen in het elfenhuis naar binnen.
‘Ik zie haar! Ik zie haar!’ roept een van de jongens, ‘ze heeft oranje haar en grote vleugels!’ Ach natuurlijk, nu zien we haar allemaal.
Ze is niet heel groot en dat is maar goed ook, anders past ze niet in haar huis. Twee meter verderop staat een gelijksoortige ‘iglo’ die inmiddels door een paar vriendjes wordt onderzocht. ‘Hier is er ook eentje! Deze heeft roze haar en ze is heel snel! Floep, alweer weg!’ Ze zitten overal, die elfjes.
Kleuter M. komt op het idee om een liedje te zingen voor de oranje elf. Dan komt ze misschien naar buiten. Wij zingen namelijk altijd overal liedjes over en dat helpt bij elfjes vast ook goed. Het lied ‘Spoken bestaan niet’ van Bassie & Adriaan (in dit filmpje begint het op 4,47 seconden), dat we leerden in het thema Bang Mannetje, wordt door de kleuters omgebogen naar deze nieuwe situatie. Dat kunnen ze wel, liedjes verzinnen. Het elfje wordt vrolijk doch zachtjes toegezongen (zodat ze niet schrikt):
2015-01-27 13.43.07

Elfjes bestaan wel
Elfjes bestaan wel,
Ja, dat weten we al lang
Elfjes bestaan wel
Elfjes bestaan wel
Kom je nu naar buiten dan?

Helaas is het dan toch echt tijd om weer naar school terug te wandelen. Volgende week gaan we nog eens terug.
Want wat de kinderen nu nog niet weten: de Bosfee heeft dringend onze hulp nodig! Maar daarover vertel ik jullie binnenkort meer…
*spannend muziekje*

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Post Navigation