Update: het hele project rondom het boek ‘Bang Mannetje’ vind je in de webwinkel van Kleuteruniversiteit!

Bang Mannetje is bang voor van alles: voor mensen die voordringen bij de bakker (waar hij niets van durft te zeggen), voor het dragen van zijn bloemetjesbroek (ze zullen hem wel uitlachen) en voor rare geluiden in de nacht (er ligt vast een spook onder zijn bed).
Hij maakt een afspraak met de toverboom die bange mannetjes van hun angsten afhelpt. De boom waarschuwt hem wel voor de woeste wezens die hij op zijn weg zal tegenkomen – maar daarvoor hoeft hij niet bang te zijn, ze zijn namelijk niet gevaarlijk.
Dankzij de waarschuwing trotseert Bang Mannetje draken, reusachtige spinnen en enge heksen. Eenmaal aangekomen bij de toverboom wordt hij meteen gepromoveerd van een Bang Mannetje tot een Best Wel Dapper Mannetje.
Tevreden gaat hij naar huis. Hij trekt zijn bloemetjesbroek aan, gaat naar de bakker en bestelt twee taartjes: één voor zichzelf en één voor het spook onder zijn bed.
(Bron: www.lemniscaat.nl)

Het verhaal speelt zich grotendeels af in het Wilde Woeste Woud, waar Wilde Woeste Wezens wonen. En als je zoals wij een Wild Woest Woud achter de school hebt liggen dan moet je daar natuurlijk naartoe.
Eenmaal aangekomen bij de ingang van het bos (in het boek woont daar de draak) zijn we op onze hoede…hoor ik daar een draak grommen?
2014-09-10 13.17.46 (Copy)We lopen voorzichtig langs de drakenstruiken (beter bekend als braamstruiken ;-)). Oppassen geblazen, want als ze je prikken verander je in een drakensnotje!
Dan komen we bij een paar enorme drakensporen:
2014-09-10 13.18.40 (Copy)Die draak moet hier ergens zijn!
Behoedzaam sluipen we verder het Wilde Woeste Woud in…wacht! Wat ligt daar? Heeft de spin daar iets opgegeten? Niet dichterbij komen hoor, misschien is de spin nog in de buurt!2014-09-10 13.39.08 (Copy)Het begint nu toch wel érg spannend te worden. Sommige kinderen kruipen wat dichter bij elkaar, anderen zien er de humor wel van in en roepen dat ze de spin zien lopen met zijn breinaaldjes achter zijn oor (want de spin in het verhaal breit een sjaal voor de Toverboom). Tegen een enkeling fluister ik dat het niet echt is allemaal, anders durft ze niet verder. Als ik zeg dat we maar doen alsof, maar dat de anderen dat niet mogen weten, klaart haar gezichtje op. Zij ziet de spin nu ook 🙂

Verder gaan we, het Wilde Woeste Woud in. En dan komen we bij de engste plek: het huisje van de heks! ‘Heksen bestaan niet!’ roept een van de kleuters. ‘Weet je dat heel zeker?’ vraag ik. Hmm. Toch nog enige twijfel. Voor alle zekerheid blijven we op het pad, op veilige afstand,  staan. Het kan niet anders dat dit het huis van de heks is. Er is zelfs een tuin omheen met vreemde zwarte en roze paddenstoelen en er staan allerlei planten in die we niet kennen.2014-09-10 13.37.31 (Copy)‘Ik ga wel even aan de deur kloppen!’ verkondigt een stoere kleine dame. Maar dat mag ze niet van mij. ‘Ik krijg dat niet aan je mama uitgelegd als de heks je in een slakkenhuis verandert omdat je door haar tuintje hebt gelopen. Doe maar niet.’
Tijd om even op adem te komen bij het ‘heksenstoeltje’: een boomstronk waarin paddenstoeltjes groeien.
2014-09-10 13.19.31 (Copy)Voordat we het Wilde Woeste Woud verlaten nemen we nog een momentje om de herfst te onderzoeken, want ook voor de Wilde Woeste Wezens komt de herfst er aan!
2014-09-10 13.40.22 (Copy)De volgende keer hopen we de Toverboom te spreken. We denken dat we hem wel gevonden hebben, maar hij was niet erg spraakzaam. Helemaal zeker zijn we er niet van, want de Toverboom heeft een brilletje op en dat had deze niet. Maar ja, je weet het maar nooit met Toverbomen.
Al Drakendansend wandelen we terug naar de school.
Doe met ons, doe met ons, doe met ons de Drakendans (dit lied van de onvolprezen Sprookjesboom vind je hier!), klapper met je vleugels op en neer!

‘Bang Mannetje’, Mathilde Stein (tekst) & Mies van Hout (Illustraties), Lemniscaat, 2005

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Post Navigation