Worrying

Je zou het af en toe niet zeggen, maar wij leerkrachten zijn eigenlijk ook gewoon mensen. Soms slapen we slecht. Zijn we verkouden, of verdrietig. Of zitten we niet zo lekker in ons vel, om wat voor reden dan ook. Hoewel ik normaal gesproken irritant positief ben (en volgens mijn omgeving belachelijk nuchter) en overal de humor Read More →

044

Muziekonderwijs. De laatste tijd staat dit vakgebied weer volop in de schijnwerpers en wat mij betreft volkomen terecht. Zelf ben ik gezegend met een uitgebreide muzikale opleiding (met dank aan Sophia’s Vereeniging uit Loon op Zand en sinds dit jaar aan V&V uit Waspik– even reclame maken 😉 en mijn ouders die me hierin gestimuleerd Read More →

9e7da87c4974474deedeecb3f6c64317

Er bestaat een fenomeen dat buiten onderwijsland volslagen onbekend is. Ik durf zelfs te beweren dat veel leerkrachten niet eens weten dat het bestaat. Op de PABO hoor je er niemand over en er is ook geen intelligente literatuur over geschreven door een of andere professor. En dat terwijl iedereen in het onderwijs zich er Read More →

images

Ik lijd aan een vreemde vorm van beroepsdeformatie. Bij de meeste leerkrachten is het zo dat zij, overal waar ze komen, de neiging hebben om kinderen die zich misdragen tot de orde te roepen. Bij voorkeur met de bekendste zin uit het leerkrachtenhandboek: ‘EHHHHHH zó doen we dat niet!’ Die ‘ehhhhh’ hoort erbij mensen, want Read More →

stoei

Hoe vaak hoor je niet op school: ‘Niet stoeien, niet vechten, straks doe je elkaar nog pijn!’ Stoeien en vechten zijn twee heel verschillende dingen, maar hoe moeten kinderen dat weten als we het wel steeds in één (negatieve) adem noemen? Kinderen en stoeien: het hoort bij elkaar. Sterker nog, in mijn groep krijgen de Read More →

We hebben het in de klas al weken over ‘de bij‘. Bijen werken goed samen, net als wij. Ze hebben ook één leider en zijn altijd samen in dezelfde ruimte, dus de kinderen zien flink wat overeenkomsten en doopten onze groep ‘de bijenklas’. Ik blij, want er moet natuurlijk ook een koningin zijn. Drie keer Read More →

Jaren geleden heb ik eens, vrijwel onvoorbereid,  taaitaaipoppetjes gemaakt met mijn toenmalige kleutergroep. Ik kan het iedereen van harte afraden. Wat een ellende was dat. Op een bepaald moment gaven zelfs de kinderen het op en probeerde ik te redden wat er te redden viel, wat niet veel was. Het werden zeer artistieke taaitaaihoopjes, dat Read More →